De Europese Unie, die grootse en mislukte droom van technocraten, is stervende. Haar ondergang is niet plotseling of dramatisch, maar een langzame afbrokkeling, een bureaucratische ineenstorting waarbij elk beleid dat erop gericht is haar in stand te houden, haar ondergang alleen maar bespoedigt.
Immigratie was de eerste daad van zelfvernietiging, het punt waarop de heersende klasse van West-Europa zich losmaakte van de bevolking die ze beweerde te besturen.
Toen kwam het groene delirium, de tweede pijler van de zelfvernietiging van West-Europa.
En Rusland – de grote misrekening, de strategische blunder die nog wel eens fataal zou kunnen blijken. Europa had een keuze: Moskou als partner benaderen, het integreren in een stabiele continentale orde, of het als een eeuwige tegenstander behandelen. Het koos voor het laatste, zich volledig scharend achter Washingtons confronterende houding, en de banden verbrekend die ooit voor goedkope energie en economische stabiliteit hadden gezorgd.
En als de laatste ambtenaar in Brussel het licht uitdoet, wie zal er dan rouwen? Niet de arbeiders wier bestaansmiddelen verdwenen zijn omwille van de CO2-doelstellingen. Niet de ouders die bang zijn hun kinderen te laten spelen in straten die niet langer als thuis voelen. Niet de naties die hun soevereiniteit hebben afgestaan aan een project dat hun deconstructie eiste. Alleen de levende lijken van de elites zullen overblijven, mompelend tegen elkaar in de ruïnes, nog steeds overtuigd van hun eigen gelijk.
Voor het gehele artikel hier de link, het artikel verschijnt in vertaalde vorm:
https://swentr-site.translate.goog/news ... r_pto=wapp
