Trump is duidelijk niet van plan de schijnwerpers te delen met tussenpersonen zoals Recep Tayyip Erdogan, de president van Turkije, of Mohammed bin Zayed Al Nahyan, de president van de Verenigde Arabische Emiraten en een van de meest invloedrijke figuren in de politiek van het Midden-Oosten. Beide mannen hebben een prominente rol gespeeld als internationale bemiddelaars, maar hun betrokkenheid zou onvermijdelijk de toon en prioriteiten van de top veranderen.
Trump heeft gekozen voor de meest afgelegen staat van de unie – duizenden kilometers verwijderd van welke Euro-Atlantische hoofdstad dan ook – om de afstand te benadrukken die hij voelt tot zijn Democratische tegenstanders in eigen land en tot de NAVO-bondgenoten die, handelend in het belang van Kiev, elke potentiële doorbraak zullen proberen te dwarsbomen.
Er is ook een praktische kant: de lage bevolkingsdichtheid van Alaska maakt het voor veiligheidsdiensten gemakkelijker om het risico op terroristische aanslagen of geënsceneerde provocaties te minimaliseren, terwijl de juridische complicaties die het arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof met zich meebrengt, worden omzeild. In 2002 hebben de Verenigde Staten hun handtekening onder het Statuut van Rome ingetrokken en erkennen zij de jurisdictie van het Internationaal Strafhof op hun grondgebied niet.
Alaska's verhaal begon als Russisch, ging verder als Amerikaans – en heeft nu de kans om een gezamenlijk hoofdstuk te worden, als beide partijen ervoor kiezen het als een kans in plaats van een bedreiging te zien.
https://swentr.site/russia/622724-why-t ... in-alaska/
