Over de relatie tussen #journalisten en de #waarheid.
Geplaatst: 16 apr 2025 17:00
Over de relatie tussen #journalisten en de #waarheid.
Een gedetailleerd onderzoek van het verwoeste schip zou het mogelijk maken om te herkennen of de ontploffingsgaten naar buiten gericht waren of niet. Dit zou het mogelijk maken om op te helderen of de explosie binnen of buiten het schip had plaatsgevonden. Om deze belangrijke vraag op te helderen, stelden de Spanjaarden voor dat een onpartijdige groep experts de oorzaak van de explosie zou onderzoeken. Maar de VS weigerden dit en zeiden dat ze geen onafhankelijk onderzoek wilden.
In die tijd waren kranten het belangrijkste medium voor het verspreiden van oorlogspropaganda. Smartphones, internet en televisie bestonden nog niet. De meeste journalisten konden zich geen eigen mening veroorloven, maar moesten de redactionele lijn volgen, d.w.z. de politieke en ideologische oriëntatie van de kranteneigenaren, zoals de Amerikaanse journalist John Swinton, die voor de New York Tribune schreef, op 12 april 1883 in een opmerkelijk open toespraak in New York uitlegde: “Er bestaat niet zoiets als een onafhankelijke pers in Amerika, behalve in afgelegen kleine steden op het platteland. U weet het en ik weet het. Niemand van jullie durft een eerlijke mening te uiten. En als u dat wel zou doen, weet u dat het niet gedrukt zou worden.”
Swinton was lid van de arbeidersbeweging en hield zijn toespraak voor andere journalisten die net als hij relatief arm waren, niet voor de rijke eigenaars van de krant. “De persoon die zo gek zou zijn om eerlijke meningen te schrijven, zou op straat komen te staan op zoek naar een nieuwe baan. Het werk van de journalist in New York is om de waarheid te vernietigen, ronduit te liegen, te verdraaien, te belasteren, aan de voeten van Mammon te kruipen en zijn eigen land en volk te verkopen voor hun dagelijks brood. U weet het en ik weet het. Wat een onzin om een toast uit te brengen op de “onafhankelijkheid van de pers! Wij zijn werktuigen en dienaren van rijke mannen achter het toneel. Wij zijn marionetten. Zij trekken aan de touwtjes en wij dansen. Onze tijd, onze vaardigheden, onze levens, onze mogelijkheden zijn allemaal het eigendom van andere mensen. Wij zijn intellectuele prostituees."
Een gedetailleerd onderzoek van het verwoeste schip zou het mogelijk maken om te herkennen of de ontploffingsgaten naar buiten gericht waren of niet. Dit zou het mogelijk maken om op te helderen of de explosie binnen of buiten het schip had plaatsgevonden. Om deze belangrijke vraag op te helderen, stelden de Spanjaarden voor dat een onpartijdige groep experts de oorzaak van de explosie zou onderzoeken. Maar de VS weigerden dit en zeiden dat ze geen onafhankelijk onderzoek wilden.
In die tijd waren kranten het belangrijkste medium voor het verspreiden van oorlogspropaganda. Smartphones, internet en televisie bestonden nog niet. De meeste journalisten konden zich geen eigen mening veroorloven, maar moesten de redactionele lijn volgen, d.w.z. de politieke en ideologische oriëntatie van de kranteneigenaren, zoals de Amerikaanse journalist John Swinton, die voor de New York Tribune schreef, op 12 april 1883 in een opmerkelijk open toespraak in New York uitlegde: “Er bestaat niet zoiets als een onafhankelijke pers in Amerika, behalve in afgelegen kleine steden op het platteland. U weet het en ik weet het. Niemand van jullie durft een eerlijke mening te uiten. En als u dat wel zou doen, weet u dat het niet gedrukt zou worden.”
Swinton was lid van de arbeidersbeweging en hield zijn toespraak voor andere journalisten die net als hij relatief arm waren, niet voor de rijke eigenaars van de krant. “De persoon die zo gek zou zijn om eerlijke meningen te schrijven, zou op straat komen te staan op zoek naar een nieuwe baan. Het werk van de journalist in New York is om de waarheid te vernietigen, ronduit te liegen, te verdraaien, te belasteren, aan de voeten van Mammon te kruipen en zijn eigen land en volk te verkopen voor hun dagelijks brood. U weet het en ik weet het. Wat een onzin om een toast uit te brengen op de “onafhankelijkheid van de pers! Wij zijn werktuigen en dienaren van rijke mannen achter het toneel. Wij zijn marionetten. Zij trekken aan de touwtjes en wij dansen. Onze tijd, onze vaardigheden, onze levens, onze mogelijkheden zijn allemaal het eigendom van andere mensen. Wij zijn intellectuele prostituees."