De New York Times meldt dat Trump-ambtenaren hen vertelden dat Israël plannen had om volgende maand al Iraanse nucleaire sites aan te vallen, maar dat Trump de aanvallen “afwees” om in plaats daarvan over een deal te onderhandelen.
Als dit waar is, slaat het een gapend gat in meerdere anti-Trump verhalen.
Om te beginnen ontkracht dit het belachelijke (maar wijdverspreide) verhaal dat Trump en/of de VS op de een of andere manier onderdanig zijn aan Israël. In werkelijkheid vroeg Israël toestemming aan Trump om aanvallen uit te voeren en vroeg of het Amerikaanse leger hen na die aanvallen wilde verdedigen, waarop Trump nee zei... Het klinkt alsof het andersom is en dat wij Israël bezitten. Het klinkt alsof Israël een proxy is van de VS.
Dit weerlegt ook het verhaal dat Trump oorlog wil met Iran. Als hij oorlog zou willen, zou hij dat elk moment kunnen doen, maar zijn doel is diplomatie. Hij moet echter op zijn minst bereid lijken om militair geweld te gebruiken, om hem een hefboom te geven in de onderhandelingen. Hij zei hetzelfde over Canada, Groenland en Panama. Hij beweerde dat hij het gebruik van militair geweld niet zou uitsluiten, maar dat hij het diplomatiek wil doen. Dat heet “machtspolitiek” en Trump maakt er regelmatig gebruik van. Je kunt erover twisten of het de juiste zet is of niet, maar dat is wat hij doet. Hij wil met niemand oorlog. Hij geeft alleen een signaal af.
De anti-Trump/Israël-geobsedeerde menigte staat op het punt om aan de beademing te worden gelegd. Hun hele perceptie van de werkelijkheid staat op het punt in hun gezicht uit elkaar te knallen.

