THIERRY MEYSSAN MAAKT ZIJN BALANS OP VAN TRUMP (DEEL 2)
Geplaatst: 23 apr 2025 14:50
Bernard Claeys via FB
THIERRY MEYSSAN MAAKT ZIJN BALANS OP VAN TRUMP (DEEL 2). De kern van de maatregelen van president Donald Trump is het hervormen van de westerse economie door een einde te maken aan de "Amerikaanse globalisering", waarbij onderdelen van samengestelde producten in meerdere landen moeten worden gemaakt voordat ze worden geassembleerd. Hij was van plan om zoveel mogelijk fabrieken terug te halen naar zijn land, zodat het in staat zou zijn om samengestelde voorwerpen van A tot Z te vervaardigen.
In tegenstelling tot wat we misschien denken, is de eerste wereldhandelsoorlog niet tussen Washington en Peking, maar tussen twee vormen van kapitalisme.
Nu ik de inspanningen van Donald Trump tegen het "Amerikaanse imperialisme" en tegen de federale bureaucratie heb toegelicht [1], wil ik het hebben over zijn economische acties en in het bijzonder zijn opvatting over tarieven.
Donald Trump is van oorsprong geen politicus, maar een zakenman, en het was als zodanig dat hij in de jaren tachtig de politiek inging. In die tijd publiceerde hij een paginagrote advertentie in drie grote Amerikaanse dagbladen waarin hij de onbalans in de handel tussen zijn land en China aan de kaak stelde. Hij keerde zich daarmee tegen de Amerikaanse globalisering, die van de Verenigde Staten het centrum van de imperiale wereld maakte en van China de “werkplaats van de wereld”.
Pas later ging hij de politiek in, eerst aan de zijde van de Clintons, daarna als aanhanger van de Tea Party en uiteindelijk door de Republikeinse Partij over te nemen.
Om Donald Trump te begrijpen, moet je altijd zijn CV in gedachten houden: Hij is geen Democraat of Republikein, maar een “Jacksonian” [2]. En zijn stokpaardje is het terugbrengen van de productie van consumptiegoederen naar zijn land.
Het is veel gemakkelijker voor ons om zijn tegenstanders in de Verenigde Staten te begrijpen, omdat ze bijna allemaal niet op basis van hun ervaring handelen, maar op basis van hun specifieke ideologie: “Amerikaans imperialisme”.
En we moeten in gedachten houden dat academici over het algemeen economische ideologieën, waarover ze discussiëren, verwarren met de echte economie, die ze negeren.
Toen Donald Trump president werd en de economie hervormde, kondigde hij aan dat hij Amerika weer groot wilde maken (“Make America Great Again” - MAGA), d.w.z. dat hij van de VS weer een wereldmacht wilde maken. Hij maakt duidelijk dat hij niet van plan is om oorlogen te voeren, maar dat hij ze, net als president Andrew Jackson, wil vervangen door internationale handel. We moeten MAGA dus niet opvatten als het maken van een grote militaire macht van Amerika, maar als een grote handelsmacht, oftewel het herstellen van de grootsheid van Amerika.
Andrew Jackson was noch een vrijhandelaar noch een protectionist. Hij zag tarieven niet als een middel om de Amerikaanse productie te beschermen tegen internationale concurrenten, maar als de enige manier om de federale overheid te financieren. Dit is precies wat Donald Trump vandaag doet: hij wil alle federale belastingen afschaffen en zijn regering alleen financieren door middel van tarieven. Aan de andere kant staat hij toe dat elke federale staat de belastingen heft die het nodig acht.
Nadat hij dit kader heeft vastgesteld, organiseert Donald Trump de overgang van het oude naar het nieuwe systeem volgens zijn methode die hij beschrijft in zijn boek “The Art of the Deal”: het destabiliseren van zijn gesprekspartners.. Hij kondigde dus eerst wijdverspreide en prohibitieve tarieven aan en stemde er vervolgens mee in om ze drie maanden lang te verlagen tot 10 procent, met uitzondering van China.
Daarna wierp iedereen zich aan zijn voeten om onze goede “Meester van de Wereld” te bedanken voor deze belastingen en hem te vragen ze niet te veel te verhogen. Het Italië van Giorgia Meloni was het ultieme voorbeeld van deze benadering van onderwerping. De premier presenteerde zichzelf als een groupie van de boeman die haar alles opdrong [3].
THIERRY MEYSSAN MAAKT ZIJN BALANS OP VAN TRUMP (DEEL 2). De kern van de maatregelen van president Donald Trump is het hervormen van de westerse economie door een einde te maken aan de "Amerikaanse globalisering", waarbij onderdelen van samengestelde producten in meerdere landen moeten worden gemaakt voordat ze worden geassembleerd. Hij was van plan om zoveel mogelijk fabrieken terug te halen naar zijn land, zodat het in staat zou zijn om samengestelde voorwerpen van A tot Z te vervaardigen.
In tegenstelling tot wat we misschien denken, is de eerste wereldhandelsoorlog niet tussen Washington en Peking, maar tussen twee vormen van kapitalisme.
Nu ik de inspanningen van Donald Trump tegen het "Amerikaanse imperialisme" en tegen de federale bureaucratie heb toegelicht [1], wil ik het hebben over zijn economische acties en in het bijzonder zijn opvatting over tarieven.
Donald Trump is van oorsprong geen politicus, maar een zakenman, en het was als zodanig dat hij in de jaren tachtig de politiek inging. In die tijd publiceerde hij een paginagrote advertentie in drie grote Amerikaanse dagbladen waarin hij de onbalans in de handel tussen zijn land en China aan de kaak stelde. Hij keerde zich daarmee tegen de Amerikaanse globalisering, die van de Verenigde Staten het centrum van de imperiale wereld maakte en van China de “werkplaats van de wereld”.
Pas later ging hij de politiek in, eerst aan de zijde van de Clintons, daarna als aanhanger van de Tea Party en uiteindelijk door de Republikeinse Partij over te nemen.
Om Donald Trump te begrijpen, moet je altijd zijn CV in gedachten houden: Hij is geen Democraat of Republikein, maar een “Jacksonian” [2]. En zijn stokpaardje is het terugbrengen van de productie van consumptiegoederen naar zijn land.
Het is veel gemakkelijker voor ons om zijn tegenstanders in de Verenigde Staten te begrijpen, omdat ze bijna allemaal niet op basis van hun ervaring handelen, maar op basis van hun specifieke ideologie: “Amerikaans imperialisme”.
En we moeten in gedachten houden dat academici over het algemeen economische ideologieën, waarover ze discussiëren, verwarren met de echte economie, die ze negeren.
Toen Donald Trump president werd en de economie hervormde, kondigde hij aan dat hij Amerika weer groot wilde maken (“Make America Great Again” - MAGA), d.w.z. dat hij van de VS weer een wereldmacht wilde maken. Hij maakt duidelijk dat hij niet van plan is om oorlogen te voeren, maar dat hij ze, net als president Andrew Jackson, wil vervangen door internationale handel. We moeten MAGA dus niet opvatten als het maken van een grote militaire macht van Amerika, maar als een grote handelsmacht, oftewel het herstellen van de grootsheid van Amerika.
Andrew Jackson was noch een vrijhandelaar noch een protectionist. Hij zag tarieven niet als een middel om de Amerikaanse productie te beschermen tegen internationale concurrenten, maar als de enige manier om de federale overheid te financieren. Dit is precies wat Donald Trump vandaag doet: hij wil alle federale belastingen afschaffen en zijn regering alleen financieren door middel van tarieven. Aan de andere kant staat hij toe dat elke federale staat de belastingen heft die het nodig acht.
Nadat hij dit kader heeft vastgesteld, organiseert Donald Trump de overgang van het oude naar het nieuwe systeem volgens zijn methode die hij beschrijft in zijn boek “The Art of the Deal”: het destabiliseren van zijn gesprekspartners.. Hij kondigde dus eerst wijdverspreide en prohibitieve tarieven aan en stemde er vervolgens mee in om ze drie maanden lang te verlagen tot 10 procent, met uitzondering van China.
Daarna wierp iedereen zich aan zijn voeten om onze goede “Meester van de Wereld” te bedanken voor deze belastingen en hem te vragen ze niet te veel te verhogen. Het Italië van Giorgia Meloni was het ultieme voorbeeld van deze benadering van onderwerping. De premier presenteerde zichzelf als een groupie van de boeman die haar alles opdrong [3].