Column: ANP- De Barmhartige Censor - Een Stille Staatsgreep Max von Kreyfelt
Geplaatst: 13 mei 2025 08:38
Column: ANP- De Barmhartige Censor - Een Stille Staatsgreep
Max von Kreyfelt
Er zijn van die momenten waarop je de geschiedenis voelt kantelen — niet met een donderslag, maar met de gemoedelijke grijns van een 74-jarige multimiljonair die, uit pure bezorgdheid voor de waarheid, besluit een persbureau te kopen. Chris Oomen, voormalig topman van DSW en filantroop van het vrije denken — mits het denken niet al te vrij is — nam in 2021 het Algemeen Nederlands Persbureau over. Het ANP als de centrale groothandel voor het nieuws aan de mainstream media. Voor ons eigen bestwil, uiteraard.
De waarheid, vond Oomen, was te belangrijk geworden om aan gewone mensen over te laten. Zeker aan mensen met “gekke ideeën” die zich via sociale media verspreiden als een hardnekkig virus. En dus klom hij, getooid met 900 miljoen euro en een heilige missie, op zijn witgewassen ros. Want nepnieuws, zo stelde hij, begon bij Donald Trump, explodeerde bij Thierry Baudet, en muteerde in Viruswaarheid, Café Weltschmerz, ON en BLCKBX tot een pandemie van onwelgevallige meningen. De enige injectie die helpt? Het ANP — met Oomen als eigenaar én zelfverklaard hoofdredacteur van de rede.
Vrijheid van meningsuiting? Een prachtig concept, zegt Oomen, met dezelfde warmte waarmee men spreekt over een oude hond die eigenlijk ingeslapen zou moeten worden. “Die vrijheid gaat soms te ver.” Juist. Het is tenslotte gevaarlijk als mensen zomaar beginnen na te denken. Voor je het weet geloven ze niet meer in Pfizer, het RIVM, de overheid of in het orakelgehalte van John de Mol als moreel kompas van de natie.
En dus kocht Oomen het ANP. Niet om winst te maken, nee, dat zou vulgair zijn. Hij deed het om de waarheid te redden — een waarheid die slechts bestaansrecht heeft als zij past binnen de parameters van zijn wereldbeeld. Wie anders zou met droge ogen kunnen zeggen dat mensen die zich niet hebben laten vaccineren, het recht op zorg zouden moeten verliezen? In een humane samenleving is empathie tenslotte optioneel — mits het maar goedgekeurd is door de spreadsheet.
Maar wees gerust. Oomen zegt dat hij iets meer heeft betaald dan hij van plan was. Een daad van opoffering. “Dat had een andere onderneming nooit gedaan,” aldus de man die ooit fortuinen verdiende met flitshandel. Kijk, dát is nou maatschappelijk verantwoord ondernemen: eerst snel handelen op de beurs, dan langzaam de democratie kalibreren op ratio en redelijkheid — zoals alleen een zakenman dat kan.
We mogen dankbaar zijn. Het ANP is in veilige handen. Handen die weten wat goed voor ons is. Handen die filteren, knippen, afwegen, en vooral voorkomen. Want preventie is altijd beter dan genezen — vooral als het over woorden gaat.
https://www.facebook.com/share/p/17hoWT ... tid=wwXIfr
Max von Kreyfelt
Er zijn van die momenten waarop je de geschiedenis voelt kantelen — niet met een donderslag, maar met de gemoedelijke grijns van een 74-jarige multimiljonair die, uit pure bezorgdheid voor de waarheid, besluit een persbureau te kopen. Chris Oomen, voormalig topman van DSW en filantroop van het vrije denken — mits het denken niet al te vrij is — nam in 2021 het Algemeen Nederlands Persbureau over. Het ANP als de centrale groothandel voor het nieuws aan de mainstream media. Voor ons eigen bestwil, uiteraard.
De waarheid, vond Oomen, was te belangrijk geworden om aan gewone mensen over te laten. Zeker aan mensen met “gekke ideeën” die zich via sociale media verspreiden als een hardnekkig virus. En dus klom hij, getooid met 900 miljoen euro en een heilige missie, op zijn witgewassen ros. Want nepnieuws, zo stelde hij, begon bij Donald Trump, explodeerde bij Thierry Baudet, en muteerde in Viruswaarheid, Café Weltschmerz, ON en BLCKBX tot een pandemie van onwelgevallige meningen. De enige injectie die helpt? Het ANP — met Oomen als eigenaar én zelfverklaard hoofdredacteur van de rede.
Vrijheid van meningsuiting? Een prachtig concept, zegt Oomen, met dezelfde warmte waarmee men spreekt over een oude hond die eigenlijk ingeslapen zou moeten worden. “Die vrijheid gaat soms te ver.” Juist. Het is tenslotte gevaarlijk als mensen zomaar beginnen na te denken. Voor je het weet geloven ze niet meer in Pfizer, het RIVM, de overheid of in het orakelgehalte van John de Mol als moreel kompas van de natie.
En dus kocht Oomen het ANP. Niet om winst te maken, nee, dat zou vulgair zijn. Hij deed het om de waarheid te redden — een waarheid die slechts bestaansrecht heeft als zij past binnen de parameters van zijn wereldbeeld. Wie anders zou met droge ogen kunnen zeggen dat mensen die zich niet hebben laten vaccineren, het recht op zorg zouden moeten verliezen? In een humane samenleving is empathie tenslotte optioneel — mits het maar goedgekeurd is door de spreadsheet.
Maar wees gerust. Oomen zegt dat hij iets meer heeft betaald dan hij van plan was. Een daad van opoffering. “Dat had een andere onderneming nooit gedaan,” aldus de man die ooit fortuinen verdiende met flitshandel. Kijk, dát is nou maatschappelijk verantwoord ondernemen: eerst snel handelen op de beurs, dan langzaam de democratie kalibreren op ratio en redelijkheid — zoals alleen een zakenman dat kan.
We mogen dankbaar zijn. Het ANP is in veilige handen. Handen die weten wat goed voor ons is. Handen die filteren, knippen, afwegen, en vooral voorkomen. Want preventie is altijd beter dan genezen — vooral als het over woorden gaat.
https://www.facebook.com/share/p/17hoWT ... tid=wwXIfr