Paul: Ik zeg niet dat wat Baudet zegt
Wat ik al eens eerder heb geschreven, is de verklaring van iemand die als deskundige werd uitgenodigd om in Washington DC aan een regeringsonderzoek mee te werken. Hij nam de uitnodiging aan en was daarbij heel serieus in wat hij vond dat er moest gebeuren bij dat onderzoek. Na korte tijd werd hij door een bekende politicus, waarvan hij de naam niet wilde noemen, apart genomen en die politicus vertelde hem dat hij integer overkwam en zijn mening krachtig verdedigde. Hij waarschuwde hem dat hij beter niet naar feestjes in Washington DC kon gaan die waren georganiseerd door politieke personen. Hij vertelde hem dat het hem bij binnenkomst zou opvallen dat er wel heel jonge meisjes rondliepen. Vervolgens zou de kans groot zijn dat er iets in zijn drinken zou worden gedaan waardoor je van de wereld zou zijn en je zou ’s morgens wakker worden in een vreemd bed met naast je enkele jonge meisjes. Daarna zouden je de beelden getoond worden van wat je ’s nachts met die meisjes hebt uitgespookt en of je vervolgens maar akkoord wil gaan met wat het beleid ook is dat je vanaf nu wordt opgedragen uit te voeren. Hij vroeg de politicus hoeveel politici in Washington op die manier gechanteerd werden en het antwoord was dat het dik 90% was.
En dat zijn de chantagemethodes die geen jaren van vooruitkijken en speuren naar afwijkingen nodig hebben.
Zo deed epstein het ook, hij nodigde zijn slachtoffers uit voor een gratis vakantiereisje naar zijn tropische eiland. Ook daar lopen tientallen jonge minderjarige meisjes rond en na een paar dagen en nachtjes op het eiland, waarbij de meisjes je gewillig verwend hebben, krijg je de videobeelden daarvan te zien en begrijp je meteen dat chantage de bedoeling was. Maar, als je daarna braaf meewerkt, dan mag je vaker mee op zo’n honingtripje en word je beloofd dat je door het gechanteerde ‘netwerk’ tegen arrestatie beschermd wordt.

